توی این پست می خوام همین رو بگم که چرا ما توی مملکت خودمون حق انتخاب نداریم؟ اولاّ اینو از ترس خودم می گم که من نه سیاسی هستم نه وابسته به جایی ، فقط چیزایی رو که می بینم میگم و می پرسم و جواب می خوام. جواب قانع کننده ای که هرکس می تونه به من بده ، همین .

چرا من جوون حق ندارم نوع لباسم رو خودم انتخاب کنم؟ چرا خواهر من نباید لباسی رو که دوست داره بپوشه؟ چرا من نباید برنامه ی تلویزیونی مورد علاقه ام رو ببینم؟ چرا نباید خیلی از کارها رو که از نظر من موردی نداره انجام بدم؟ چرا باید اونی که من می خوام بر من حکومت کنه توسط یک عده صلاحیتش تایید بشه؟ اصلاَ اونا خودشون این صلاحیت رو از کجا آوردن که صلاحیت بقیه رو تایید کنن؟ چرا من از انرژی هسته ای متنفرم اما رییس جمهورم می گه این خواست همه ی ملت ایران است؟ چرا منو به حساب نمیاره؟ چرا وقتی به ظاهر من نگاه می کنن می گن این غرب زده است ، این عقل تو کلش نیست ، این خائنه ، این وطن فروشه؟ اگه فردا جنگی بشه من اولین نفری خواهم بود که از این خاک دفاع می کنم . . .

شاید بگی همه ی اینا قانونه ، قانونی که ما پذیرفتیم . اما موقع تصویب این قانون اساسی من کجا بودم؟

چند نفر از ما اون موقع بودیم و این قانون رو قبول کردیم که حالا باید طبق اون قانون رفتار کنیم؟ چرا یه جوری با ما رفتار می شه که انگار ما صلاح خودمونو نمی فهمیم؟ چرا جوری وانمود می کنن که انگار ما اصلا هیچی نمی فهمیم؟ چرا؟

چه اشکالی داره که من مثل فلان هنرپیشه ی هالیوود لباس بپوشم؟ چرا باید خواهر من جوری لباس بپوشه که دیگران به گناه نیفتن؟ مگه ما مسئول اعمال دیگران هم هستیم؟  مگه چه فرقی بین من با یه شهروند اروپایی یا امریکایی وجود داره؟ کی گفته که من باید مدل موهام ایرانی باشه؟ چرا من باید لباس ایرانی بپوشم؟ اصلا لباس ایرانی چیه؟ هر سلسله که تو این مملکت حکومت کرده یه نوع پوشش رو مد کرده حالا کدومش ایرانیه؟ چرا موسیقی غربی گوش دادن عین جنایت تلقی می شه؟

چرا خیال می کنن ما نمی فهمیم؟ چرا فکر می کنن ما حالیمون نیست؟ فردا این منم که باید واسه نسل بعد از خودم تصمیم بگیرم. مگه غیر از اینه؟ مگه امرو پدران و مادران ما برای ما تصمیم نگرفتن؟ مگه اونا نخواستن که ما امروز اینجوری زندگی کنیم؟ پس منم باید واسه فرزندانم تصمیم بگیرم . . .

ولی آخه این درسته؟ چرا نباید هیچ کس خودش برای خودش تصمیم بگیره؟

به قول یه دوست که می گه : همینه !  تو جوری زندگی کن که هیچوقت لازم نشه بگی چرا اینجوریه .

به امید شنیدن جواب قانع کننده . . . !